تعامل دین و حقو ق بشر در قانون اساسی افغانستان
47 بازدید
محل نشر: فصلنامه تخصصی پویش؛ دانشگاه خاتم النبیین کابل؛ شماره 4 و 5؛ تابستان و پاییز 1392
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
نوشتار پیش‌رو در پی بررسی راهکارهای تعامل دین و حقوق بشر در قانون اساسی افغانستان است. این قانون به خاطر جمع میان دین و حقوق بشر، ظاهرا درون‌ناسازگار می‌نماید، چون از یک‌سو تصریح می‌کند هیچ قانونی در افغانستان نمی‌تواند مخالف معتقدات و احکام دین اسلام باشد؛ از سوی دیگر به احترام و رعایت اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز توصیه می‌نماید. میان این دو اگرچه در شناسایی اصل حق‌های بنیادین بشر مثل حق حیات،‌ حق آزادی، حق مساوات و برابری، حق تعلیم و تربیت، حق ازدواج و حق امنیت، تطابق و هماهنگی وجود دارد، لکن در بسیاری موارد به خصوص در حوزه مبانی و گستره حق‌های انسانی، آموزه‌های دینی و حقوق بشر، تعارض دارند. این تحقیق بدون این‌که به پژوهش قبلی در این مسأله دست‌یافته باشد، جایگاه دین و حقوق بشر را در قانون اساسی افغانستان و اسناد بین المللی حقوق بشر بررسی نموده، برای تعامل آن‌ها، سه راهکار ارائه می‌کند: 1- تفسیر‌پذیری قانون؛ 2- قرائت‌پذیری دین؛ 3- محدودیت‌پذیری حقوق بشر. واژگان کلیدی دین، حقوق بشر، قانون اساسی افغانستان، تفسیرپذیری، قرائت‌پذیری، محدودیت‌پذیری.